Wykańczanie płytami gipsowymi i cementowymi

Wykańczanie płytami gipsowymi i cementowymi

 

Gdy przychodzi do tzw. suchej zabudowy w pracach budowlano-remontowych, wówczas możemy sięgnąć po takie rozwiązania jak płyty gipsowe lub cementowe. Służą one do wykańczania ścian i sufitów oraz nadają się świetnie na podkład podłogowy czy do zabudowy poddasza. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów płyt gipsowych i betonowych. Warto poznać ich właściwości, aby dopasować je właściwie do pomieszczenia.

 

Szybki i łatwy montaż

 

Płyty gipsowe i cementowe są lekkie i dostępne są w dużych wymiarach. Bardzo łatwo można je obrobić oraz szybko i łatwo zamontować.

Sprawdzą się m.in.:

  • jako obudowa okładzina szkieletowych do ścian działowych,
  • jako obudowa skosów poddasza,
  • do zrobienia tzw. suchego tynku na murowanej ścianie,
  • do zbudowania podwieszanych sufitów,
  • do wykonania podkładów podłogowych,
  • jako wewnętrzna zabudowa zewnętrznych konstrukcyjnych ścian szkieletowych,
  • do zrobienia zabudowy wkładów kominkowych.

 

Płyty gipsowo-kartonowe

 

Należą do powszechnie stosowanych, a zbudowane są z gipsowego rdzenia, obustronnie oklejonego kartonem. Istnieje wiele odmian płyt gipsowo-kartonowych, jednak najczęściej w praktyce wykorzystuje się zwykłe (typu A), czyli standardowe, które przeznaczone są do stosowania w pomieszczeniach suchych. Tym samym maksymalna wilgotność powietrza w danym pomieszczeniu nie może przekraczać 70 proc. Inaczej bowiem nadmiar wilgoci sprawi, że płyta będzie pęcznieć i się wypaczać.

 

Typowe rozmiary tych płyt wynoszą:

 

  • grubość 9,50 lub 12,50 mm,
  • wymiary 1200 x 2000, 120 x 2600 i 1200 x 3000 mm.

W przypadku płyt o mniejszej grubości – 6 lub 6,5 mm – można je giąć na sucho lub mokro.

Kolejnym często stosowanym rodzajem są płyty gipsowo-kartonowe odporne na wodę (typu H2), nasycone środkiem hydrofobowym (parafiną lub silikonem), dzięki któremu nie chłoną tak wilgoci, jak płyty typu A. Idealnie będą pasować do pomieszczeń, gdzie wilgotność powietrza sięga 85 proc., jednak ten stan nie może utrzymywać się dłużej niż 10 godzin. Mogą to być np. kuchnia, łazienka czy pralnia. Produkowane są w jednej grubości – 12,50 mm i w trzech standardowych wymiarach 1200 x 2000, 1200 x 2600, 1200 x 3000 mm.

Płyty gipsowo-kartonowe odporne na ogień (typu F) to trzeci najczęściej używany rodzaj płyt. Swoją podwyższoną odporność na ogień uzyskują wzmocnieniu rdzenia siatką z włókna szklanego. Standardowe nie nadają się do pomieszczeń wilgotnych. Jeśli jednak zależy nam na tym, aby je wykorzystać, to trzeba użyć ich specjalnej odmiany – FH2, odpornej zarówno na ogień, jak i wilgoć.

 

Produkowane są w:

 

  • pięciu grubościach: 12,50, 15, 18, 20 i 25 mm,
  • standardowych wymiarach: 1200 x 2000, 1200 x 2600 i 1200 x 3000 mm.

Najczęściej sięga się po nie do zabudowy poddaszy o konstrukcji drewnianej w domach wielorodzinnych. Sprawdzą się także jako obudowa kominków.

 

Przykładowa zabudowa ściany

 

Płyty gipsowo-kartonowych stosuje się głównie do budowania ścian działowych w systemach suchej zabudowy, sufitów podwieszanych¸ jako obudowy skosów na poddaszach użytkowych oraz jako okładziny ścienne zamiast tynków. Swoje powodzenie zawdzięczają łatwej obróbce oraz prostemu montażowi, który zaliczyć można do raczej niebrudzących.

Jeśli ściana jest w miarę równa, to płyty g-k można przykleić klejem gipsowym bezpośrednio do starego podłoża, ewentualnie wcześniej je zagruntowując. Jeśli jest krzywa (odchylenia od płaszczyzny przekraczają 2 cm) najpierw wyrównujemy płaszczyznę ściany za pomocą pasków o szerokości 6–8 cm, wyciętych z płyty g-k. Przyczepia się je co 60 cm i tworzą bazę do wierzchniej warstwy pokrycia.

 

Płyty gipsowo-włóknowe

 

Powstają z mieszanki gipsu oraz włókien celulozowych. Mają jednorodną strukturę, są twarde, odporne na uszkodzenia oraz wodoodporne i ogniochronne. Ponadto zapewniają dobrą izolację cieplną i dźwiękową. Gładka i spoista powierzchnia ułatwia natomiast nakładanie powłok malarskich. Dostępne są w czterech grubościach – 10, 12,5, 15 i 18 mm oraz jako elementy scalone o grubościach 20 mm i 25 mm. Można je wykorzystać do budowy ścian działowych w systemie suchej zabudowy, sufitów podwieszanych, zabudowy poddaszy oraz jako suche jastrychy, również w pomieszczeniach wilgotnych.

 

Płyty betonowe

 

Produkuje się je z cementu portlandzkiego wzbogaconego różnymi dodatkami lub składają się z dwóch warstw betonu, sklejonych z zakładką szerokości 5 cm. Są zbrojone, z siatką z włókna szklanego. Cechuje je odporność na ogień i wodę, dlatego nadają się zwłaszcza do pomieszczeń wilgotnych. Można śmiało je zastosować zarówno na ściany, jak i na sufit.

 

Płyty cementowo-włóknowe

 

Powstają z cementu zmieszanego z włóknem i wzmocnione są z dwóch stron siatką z włókna szklanego. Świetnie radzą sobie z uszkodzenia mechanicznego, ogniem oraz wilgocią. Dostępne są w dwóch wersjach – do wnętrz i na zewnątrz. W pierwszej opcji wykonać z nich można np. okładziny ścian, podłóg, podwieszany sufit. Na zewnątrz z kolei stosuje się je jako okładziny na elewacje oraz pokrycia dachowe.

 

Dzięki płytom gipsowym i cementowym pracuje się znacznie szybciej przy robotach murarskich. Dodatkowym plusem jest to, że nie powodują wielkiego bałaganu – nie trzeba bowiem zaprawy, ani dużej ilości wody. Decydując się na nie, można uniknąć kucia i związanego z tym bałaganu oraz nie tracić czasu na wyschnięcie zaprawy. Ponadto płyty dzięki swojej gładkiej powierzchni mogą być doskonałym podłożem dla różnego rodzaju materiałów wykończeniowych. Położyć na nie da się z powodzeniem m.in. płytki ceramiczne, farby, tapety.